Colloidaal zilver

Wat is colloïdaal zilver?

Colloïdaal zilver is eigenlijk een vloeibare materie die bestaat uit microscopisch kleine zilverdeeltjes. Deze worden in puur water onder spanning gehouden door een kleine lading die op elk partikeltje inwerkt.

De perfecte grootte van deze zilverdeeltjes in het colloïde is 0.005 tot 0.015 microns diameter. De deeltjes zijn elektrisch geladen zodat de zilveren partikels in het water actief kunnen worden, zonder gebruik van toevoegingen of stabilisatoren. Hoewel de manier waarop deze wordt gevormd nogal ingewikkeld kan lijken, biedt het enkele duidelijke voordelen voor de gezondheid.

Colloïdaal zilver als antibioticum

Colloïdaal zilver werkt als een sterk antibioticum, en kan gebruikt worden als één van de krachtigste substanties om diverse ziektes en aandoeningen te bestrijden – vaak veroorzaakt door bacteriën, parasieten, virussen en schimmels. Colloïdaal zilver heeft zowel preventieve als curatieve eigenschappen bij bijvoorbeeld verkoudheden, infecties en de griep.

Stammen zoals Staphylococcus en Streptococcus, ziektes die gevoelig zijn voor het zilver, lijken er uitermate efficiënt behandeld mee te kunnen worden. Ook bevordert het zilver de vermindering van ontstekingen en maakt het een sneller herstel mogelijk. Een dagelijkse inname van colloïdaal zilver zou het immuunsysteem versterken, met als resultaat meer energie, kracht, vitaliteit, ontspanning, een snellere genezing van ziektes en een duidelijke verlaging van het aantal toxische stoffen in het lichaam.

Het belang van zilver voor ons lichaam

Ons lichaam wordt voorzien van zilver en andere belangrijke mineralen via de voeding die we eten, en zilver komt over het algemeen vooral uit de zogenaamde organische bodem – rijk aan levende organismen. De organismen in deze bodem breken bestanddelen af en zorgen ervoor dat mineralen ter beschikking gesteld worden voor, en opneembaar zijn door planten. Op die manier geraakt het zilver op natuurlijke wijze in ons lichaam terecht – via planten die biologisch geteeld zijn.

Het eten van planten die geteeld zijn met kunstmest – waarbij die levende organismen in de bodem ontbreken – creëren we een tekort aan deze belangrijke mineralen en vitaminen, met deficiëntieziektes als gevolg. Ons vermogen om dergelijke mineralen zoals zilver op te nemen vermindert daarbij naarmate we ouder worden, waardoor ons immuunsysteem steeds zwakker wordt en minder bestand tegen ziekte en infectie.

Het innemen van colloïdaal zilver is een efficiënte manier om weerstand tegen bacteriën en infecties te bieden zonder last te hebben van bijwerkingen of cel beschadiging. Tenslotte promoot zilver de groei en het herstel van weefsel dat reeds beschadigd is.

Colloïdaal zilver toepassingen:

Colloïdaal zilver kan op verschillende manieren ingenomen worden. Het kan daarbij geïnhaleerd worden (voor werking op de neus en de longen), maar het kan ook direct worden toegepast op bijvoorbeeld schaafwonden of sneden.

Ook kan het zilver gebruikt worden ter behandeling van wratten, acne, eczeem, enzovoort, in de vorm van een colloïdaal zilver crème. Ook water kan gezuiverd worden door middel van colloïdaal zilver, waardoor het bij inname bevorderend is voor de stoelgang. Planten die geteisterd worden door schimmels en bacteriën kunnen behandeld worden met het zilver (ofwel op bladeren, ofwel via grondwater), en ook dieren kunnen er wel bij varen: het zilver weert zowel inwendig als uitwendig aandoeningen zoals infecties, schurft en parasieten af.

De productie van colloïdaal zilver en de geschiedenis

Colloïdaal zilver wordt geproduceerd met zogenaamde plasma-vonkmethode, met het ontstaan van een zuivere colloïde als gevolg. Twee onder water gedompelde, zilveren elektroden worden onderworpen aan een vonk, waardoor minuscule zilverdeeltjes ontstaan. Crystal Colloïdaal heeft een typerende gele kleur, veroorzaakt door de plasmaresonantie.

Zilverwater dat door elektrolyse geproduceerd is bevat geen colloïdale zilverdeeltjes, maar minderwaardige zilverionen. Vaak wordt dit product ook op de markt verkocht als zogezegd colloïdaal zilver maar heeft nagenoeg geen positieve werking op het lichaam. Het kan eenvoudig herkend worden aan de heldere kleur.

Colloïdaal zilver werd altijd al beschouwd als een krachtig natuurlijk middel. Sinds 1900 al werd het gebruikt, maar raakte al snel in de vergetelheid door het hoge prijskaartje en de opkomst van goedkopere antibiotica. Dergelijke ‘vernieuwde’ antibiotica bleken echter heel wat destructieve gevolgen te hebben voor het lichaam, waardoor de populariteit van colloïdaal zilver er weer op vooruitging.

Tegenwoordig kan colloïdaal zilver tellen als een efficiënt te produceren antibioticum, en dat is deels te danken aan de Amerikaanse dokter Paul Farber, die het zilver deed herleven. Hij leed immers zelf aan een ernstige aandoening, de ziekte van Lyme, die hem bijna fataal was geworden. Gewone antibiotica leek niet te helpen, en zadelde hem zelfs met een Candida schimmelinfectie op.

Colloïdaal zilver heeft de dokter kunnen genezen van beide aandoeningen, waarna hij het boek “The Micro Colloidal Silver Bullet” schreef. Supplementatie met één van de toepassingen van colloïdaal zilver is dan ook aangeraden om in optimale gezondheid te verkeren en het immuunsysteem de nodige weerbaarheid te geven.

Geen reacties // Reageer